حضرت زینب (س)
گرامیداشت میلاد دختر دردانه حضرت علی (ع) حضرت زینب (س)

 

حضرت زینب سلام الله علیها در روز پنجم جمادی الاولی سال پنجم یا ششم هجری در شهر مدینه و در دامن پاک حضرت زهرا (س) متولد شد و با قدوم مطهرش جهان را مزین فرمود.

 

نامگذاری بانوی آسمانی حضرت زینب (س)

هنگامی که حضرت زینب سلام الله علیها دیده به جهان گشودند، خداوند نام مبارک ایشان را توسط جبرئیل امین به پیامبر(ص) اعلام کردند واین نام، خجسته و شایسته ترین نام برای فرزند حضرت علی و فاطمه زهرا (س) بود که به رسم هدیه ای ارجمند از آسمان به سوی پیامبر (ص) عطا شد.

حضرت رسول (ص) کودک متولد شده را در آغوش گرفتند و بوسیدند و سپس فرمودند: نام این کودک را زینب نهادم و به همه آنهایی که حاضر بودند اعلام کردند که به غائبین و کسانی که بعدها می شنوند سفارش می کنم که احترام این دختر را نگه دارید که این دختر شبیه خدیجه (س) می باشد.

 

القاب حضرت زینب سلام الله علیها

حضرت زینب (س) در کسب فضائل و مناقب و کمالات انسانی زبانزد خاص و عام بودند و چندین لقب در این باره برای ایشان ذکر شده است از جمله: صدیقه الصغری، ولیه الله العظمی، علامه غیر معلمه، فاضله صابره، عارفه، کامله و…

 

گریه پیامبر برای حضرت زینب سلام الله علیها

حضرت محمد (ص) پس از شنیدن ولادت حضرت زینب (س) به منزل دخترش فاطمه زهرا سلام الله علیها آمد و فرمود: دخترم فاطمه جان نوزادت را برایم بیاور تا او را ببینم.

پیامبر نوزاد در آغوش کشید و صورت به صورت آن طفل گذاشت و شروع به اشک ریختن کرد.

حضرت زهرا (س) با دیدن این صحنه ناراحت و پریشان شد و از پدر پرسید: چرا گریه می کنید؟ حضرت رسول (ص) فرمودند: فاطمه جان پس از مرگ من و تو این دختر سرنوشت غمباری خواهد داشت. در نظرم مجسم شد که با چه مشکلات دردناکی روبرو خواهد شد و چه مصیبت های بزرگی را برای رضای خداوند با اغوش باز استقبال می کند.

و در ادامه سخن نیز به حضرت زهرا (س) فرمودند: ای پاره تن من و روشنی دیدگانم فاطمه جان، هرکس که بر زینب و مصائب او بگرید، ثواب گریستن کسی را به او می دهند که بر دو برادر او حسن و حسین گریه کند.

حیات طیبه بانوی آسمانی

حضرت زینب سلام الله علیها از ذریه پاکان و با نور تربیت حضرت رسول (ص) و در دامان پاک حضرت علی (ع) و فاطمه زهرا (س) رشد یات و دوران کودکی خود را با امام حسن و حسین علیه السلام سرور جوانان اهل بهشت، سپری کرد.

ایشان در سال هفدهم هجری را عبدااله بن جعفر بن ابی طالب، پسر عموی خود ازدواج کردند و ثمره این ازدواج پنج فرزند با نام های محمد، جعفر، عون، علی وام کلثوم بود که عون و محمد از شهدای دشت کربلا هستند که در رکاب امام حسین (ع) از جان گذشتند و جانانه جنگیدند.

 

فضائل بانوی عاشورایی

حضرت زینب (س) در محیطی سراسر از نور معرفت و معنویت رشد یافت و تأثیر این آموزش ها و معارف را می توان به وضوح در شخصیت ایشان دید. و از جمله فضائل و خصلت های برجسته این بانوی آسمانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

صبر و پایداری برجسته ترین ویژگی حضرت زینب می باشد که در پرتو عنایت و توجه آل عبا بر مصائب و دشواری ها صبر پیشه کرد و رنج ها و مصائبی را تحمل کرد که اگر بر کوه استوار و راسخ نازل می شد از هم فرو می پاشید.

صبر زینب وار، صبری بود خداپسندانه و هدفدار که رابطه تنگاتنگی با ایمان دارد و حضرت علی (ع) در این باره می فرمایند: انسان حقیقت ایمان را درک نمی کند مگر اینکه سه ویژگی در او باشد: آگاهی به دین، صبر بر دشواری ها و تدبیری نیکو در امور زندگی

علم و آگاهی: رشد یافتن در خانواده ای که اهل آن از علم و دانش الهی بهره مند بودند، حضرت زینب (س) را جرعه نوش چشمه خدایی کرده بود و از لحاظ علمی به درجه ای رسانده بود که حضرت سجاد (ع) درباره ایشان فرمودند: عمه جان تو به حمدالله زن دانشمندی هستی که رنج معلم و مکتب را نچشیده ای و فهمیده ای می باشی که به تو علم و درایت نیاموخته اند.

فصاحت و بلاغت: شیوایی سخن و روانی عبارات و الفاظ در کلام حضرت زینب (س) در کاخ یزید و در سخت ترین و بحرانی ترین لحظه ها و همچنین در رسالت زنده نگه داشتن اسلام آنچنان در میان دوست و دشمن درخشید، که زبان جز به ستایش باز نمی کردند.

نیشابوری در وصف این ویژگی حضرت زینب می گوید: زینب در فصاحت و بلاغت، در پارسایی و عبادت مانند پدرش علی (ع) و همانند مادرش زهرا (س) بود.

 

بزرگ پرستار همیشه تاریخ

حضرت زینب کبری (س) اسوه صبر و پایداری، شیرزن صحرای کربلا و آموزگار ایثار و وفاداری، بزرگ پرستاری است که سال های عمر مبارک خویش از پنج امام بزرگوار پرستاری کرده اند و از این رو روز میلاد با سعادت این بانوی آسمانی را روز پرستار نام گذاری کرده اند.

حضرت زینب (س) وارث معدن عاطفه و شجاعت فاطمی، به هنگام ضربت خوردن امیرالمؤمنین (ع)، مسمومیت امام حسن مجتبی (ع)، لحظات تنهایی و غربت امام حسین (ع)، در آن تب جانسوز حضرت زین العابدین و همراهی امام محمد باقر (ع) و کودکان صحرای کربلا، با کمال اخلاص، قلبی مهربان و صبوری از جان و دل پرستاری کردند.

ازاین رو نام مبارک حضرت زینب سلام الله علیها به عنوان بزرگ پرستار همیشه تاریخ بر تارک زمان می درخشد و همگان را به یاد صبر و مقاومت و ایثار می اندازد.